Edycja diagramów

GrafcetMaker jest zbudowany tak, abyś rzadko cokolwiek umieszczał ręcznie: zaznacz element i użyj klawisza, a nowe elementy zostaną ponumerowane, połączone i rozmieszczone za Ciebie. Podpowiedzi pod paskiem narzędzi u góry obszaru roboczego wymieniają klawisze działające dla bieżącego zaznaczenia.

Najważniejsze klawisze

Tranzycja obrócona z prawej w lewo ma pionową kreskę: połączenie od kroku poprzedzającego wchodzi z prawej, a połączenie do następnego kroku wychodzi z lewej, ze strzałkami. Kliknij tranzycję w dowolnym miejscu jej kreski, numeru lub warunku, aby ją zaznaczyć.

Gdy nic nie jest zaznaczone, Enter kontynuuje sekwencję od jej ostatniego kroku. Enter na kroku, po którym sekwencja już biegnie dalej, wstawia nową tranzycję i krok i przesuwa wszystko poniżej w dół.

Podczas edycji warunku tranzycji lub akcji Shift+Enter zatwierdza ją i otwiera następną: kolejny warunek w dół sekwencji (nową tranzycję i krok na jej końcu) lub następną akcję kroku (nową za ostatnią). Wpisz całą sekwencję albo rząd akcji za jednym razem.

Pisanie na diagramie

F2, dwuklik lub Enter otwiera tekst dokładnie tam, gdzie jest narysowany: piszesz jak na obszarze roboczym, a ramka wokół tekstu rośnie w trakcie pisania. Enter go zatwierdza (Ctrl+Enter w komentarzu), Esc anuluje, a kliknięcie gdzie indziej również zatwierdza. Czerwone faliste podkreślenie oznacza wartość, która nie jest jeszcze prawidłowa; ramka pod tekstem mówi dlaczego.

Zarysy

Zaznaczony krok pokazuje przerywane zarysy tego, co dodałyby A i Enter: akcję za jego ostatnią akcją oraz, na końcu sekwencji, tranzycję i krok z numerem, który otrzyma. Tranzycja, która nigdzie nie prowadzi, pokazuje zarys kroku. Kliknij zarys, aby go dodać; kliknij tylko kreskę zarysu tranzycji, aby dodać samą tranzycję: zostaje ona zaznaczona, a następny jest jej własny zarys kroku. Nowy krok dodany z zarysu jest zaznaczony, jakbyś go kliknął, więc jego własny zarys jest o jedno kliknięcie dalej; warunki tranzycji wpisz później (F2 lub dwuklik) albo użyj Enter, aby wpisywać każdy na bieżąco. Przy narzędziu umieszczania zarys pod kursorem pokazuje, co umieści kliknięcie.

Mysz

• Kliknięcie zaznacza; Shift+klik lub Ctrl+klik dodaje do zaznaczenia lub z niego usuwa; przeciągnięcie po pustym miejscu zaznacza ramką (krok zabiera wszystkie swoje akcje); Ctrl+A zaznacza wszystko. Połączenia między zaznaczonymi elementami także są podświetlane.
• Przeciągnij dowolny zaznaczony element, aby przesunąć całe zaznaczenie (przyciąga się do siatki); strzałki przesuwają lekko (Shift dla większych kroków).
• Dwuklik na elemencie edytuje jego tekst; dwuklik w puste miejsce dodaje tam krok.
• Prawy przycisk na elemencie pokazuje, co można z nim zrobić (dodać akcję, gałęzie, pętlę, edytować, zamienić w makrokrok, wyciąć, kopiować, usunąć…), na zaznaczeniu lub na pustym miejscu (dodać tam krok, wkleić, autoukład, ponumerować, dopasować). Klawisz menu otwiera je dla zaznaczenia.
• Tranzycja, której warunek nie jest jeszcze wpisany, pokazuje szary ? (kliknij go dwukrotnie lub naciśnij F2); lista Problemy liczy ją, dopóki go nie wpiszesz.
• Uchwyty połączeń: zaznaczony lub wskazany krok albo tranzycja pokazuje okrągłe uchwyty. Przeciągnij jeden: podświetlane są tylko prawidłowe cele (krok do tranzycji, tranzycja do kroku). Upuść w pustym miejscu, aby utworzyć tam brakujący element.
• Kliknij połączenie, aby je zaznaczyć; Del usuwa tylko to połączenie. Przeciągnij połączenie biegnące w górę (pętlę) w bok, aby przesunąć jego boczną linię, lub przeciągnij jego dolną linię w górę albo w dół; dwuklik przywraca trasę automatyczną. Automatycznie pętla przechodzi pod krokami i połączeniami własnej sekwencji, zamiast je przecinać.
• Kliknij podwójną linię (rozgałęzienie lub zbieżność I), aby ją zaznaczyć: zostaje podświetlona razem z łączonymi przez nią połączeniami. Przeciągnij ją lub naciśnij strzałki, aby przesunąć ją razem z tranzycją; Del usuwa te połączenia i zachowuje tranzycję oraz kroki.

Dotyk: telefony i tablety

• Stuknięcie zaznacza. Przeciągnij element, aby go przesunąć; przeciągnij puste miejsce, aby przesunąć widok; uszczypnij dwoma palcami, aby powiększyć.
• Stuknij dwa razy element, aby edytować jego tekst, lub puste miejsce, aby dodać tam krok.
• Przytrzymaj i przeciągnij po pustym miejscu, aby zaznaczyć wszystko w ramce.
• Przy zaznaczeniu pasek narzędzi na dole obszaru roboczego robi to, co klawisze na komputerze: Krok (tranzycja i krok poniżej), Akcja, gałęzie Równoległa i Wybór, Pętla, Edytuj, Szczegóły (właściwości) i Usuń.
• Zaznaczony krok lub tranzycja pokazuje swoje uchwyty połączeń tuż nad i pod sobą: przeciągnij jeden na podświetlony cel albo na puste miejsce, aby utworzyć brakujący element.
• Przy wybranym narzędziu (krok, tranzycja, komentarz, akcja) stuknij tam, gdzie ma się znaleźć element.

Na telefonie ekran jest urządzony do obsługi jedną ręką: narzędzia, cofanie i ponawianie są na dole, menu (☰) zawiera Plik, Edycja, Widok, Symulacja i Pomoc, a panele (właściwości, zmienne, problemy, symulacja, wykres czasowy, konspekt) otwierają się jako arkusz nad diagramem przyciskiem paneli w prawym dolnym rogu. Przeciągnij uchwyt arkusza, aby go wydłużyć lub skrócić.

Narzędzia

Pasek narzędzi u góry okna zawiera narzędzia (litera na każdym przycisku to jego klawisz): Zaznacz (V), Przesuń widok (H), Krok (S), Tranzycja (T), Komentarz (C) i Akcja (Shift+A). Przy narzędziu umieszczania kliknij puste miejsce, aby umieścić element; przytrzymaj Shift, aby umieścić kilka. Esc wraca do narzędzia Zaznacz. Narzędzie Akcja dodaje też akcję do kroku, gdy klikniesz ten krok.

Gałęzie i struktury

Rozgałęzień i zbieżności nigdy nie rysuje się ręcznie; wynikają z połączeń.

• O na kroku dodaje kolejną tranzycję wyjściową z własnym krokiem: rozgałęzienie LUB.
• P na kroku dodaje krok równoległy do niego, uruchamiany przez tę samą tranzycję i łączony przez następną: rozgałęzienie I i zbieżność I.
• Połączenie drugiego kroku z tranzycją tworzy zbieżność I; połączenie drugiej tranzycji z krokiem tworzy zbieżność LUB.
• Edycja › Tranzycja źródłowa nad krokiem / Tranzycja końcowa pod krokiem dodaje tranzycję bez kroku nad nią lub pod nią.

Skoki

J na tranzycji tworzy skok do kroku zamiast rysować do niego połączenie: wpisz krok pod tranzycją (X10 lub samo 10) i naciśnij Enter. Tranzycja kończy się strzałką oznaczoną X10, a krok osiągany tylko skokami dostaje strzałkę z krokami, z których one wychodzą. Kliknij dwukrotnie X10, aby go zmienić; wyczyść, aby usunąć skok. Prawy przycisk na połączeniu lub tranzycji ze skokiem: Rysuj połączenie jako skok i Rysuj skok jako połączenie. Zmienia się tylko rysunek: tranzycja nadal prowadzi do tego kroku, w symulacji i w wygenerowanym kodzie. Skok usuniesz też, klikając jego strzałkę i naciskając Del. Pod tranzycją, która jeszcze nigdzie nie prowadzi, zarys strzałki X… obok zarysu kroku działa tak samo jak J.

Porządkowanie

• Edycja › Autoukład grafcetu układa wszystkie kroki w rzędach, centruje gałęzie pod ich rozgałęzieniem i prowadzi pętle z boku. Autoukład zaznaczenia robi to tylko dla zaznaczenia. Układ nigdy nie zmienia się sam i można go cofnąć.
• Edycja › Ponumeruj kroki numeruje kroki po kolei wzdłuż przebiegu i aktualizuje każde odwołanie Xn oraz rozkaz wymuszania.

Cofanie, kopiowanie i wklejanie

• Ctrl+Z cofa, Ctrl+Shift+Z lub Ctrl+Y ponawia. Całe przeciągnięcie to jeden krok cofania; menu Edycja podaje, co zostanie cofnięte.
• Ctrl+C, Ctrl+X, Ctrl+V działają między grafcetami, projektami i kartami przeglądarki. Wklejone kroki są przenumerowywane, jeśli ich numery są zajęte, a używane przez nie zmienne są przenoszone razem z nimi.

Nawigacja

• Przewijanie przesuwa widok; Ctrl+kółko lub uszczypnięcie powiększa; Space+przeciągnięcie, środkowy przycisk myszy lub przytrzymany prawy przycisk myszy także przesuwają widok (prawy przycisk bez ruchu nadal otwiera menu).
• Shift+1 dopasowuje cały grafcet, Shift+2 zaznaczenie, Shift+0 ustawia 100 %.
• Ctrl+K otwiera paletę poleceń: wpisz dowolne polecenie lub nazwę grafcetu.

Komentarze i nazwy

• Komentarze (narzędzie C) to dowolne notatki na diagramie; symulator je ignoruje.
• Etykiety kroków (panel Właściwości) to krótkie opisy wyświetlane na lewo od kroku.
• Kliknij dwukrotnie nazwę projektu u góry, aby zmienić nazwę projektu, a kartę grafcetu, aby zmienić nazwę grafcetu.

Dwa grafcety naraz

Naciśnij Ctrl+\ (lub Widok › Podział widoku), aby pokazać drugi grafcet obok pierwszego, albo kliknij kartę prawym przyciskiem i wybierz Otwórz obok lub Otwórz poniżej. Każdy panel ma u góry własny wybór grafcetu. Kliknij w panelu, aby w nim pracować: jego nagłówek zostaje podświetlony, a karty, klawiatura i panel Właściwości podążają za nim. Przeciągnij pasek między panelami, aby zmienić ich rozmiar; × zamyka panel.

Właściwości i panele

Diagram ma do dyspozycji całe okno; reszta unosi się nad nim i pokazuje się, gdy jest potrzebna. Zaznacz coś, a jego właściwości pojawią się na karcie po lewej: rodzaj kroku lub akcji wybiera się przyciskami z obrazkami pokazującymi jego symbol. × na karcie ukrywa ją dla tego zaznaczenia; gdy nic nie jest zaznaczone, przycisk właściwości obok nazwy projektu pokazuje grafcet i projekt. Panele Zmienne, Problemy, Wykres czasowy i Konspekt otwierają się przyciskami w prawym dolnym rogu, na karcie po prawej, którą można poszerzyć za jej lewą krawędź. Podczas symulacji panel symulacji (wejścia, wartości, dziennik, scenariusze) unosi się po lewej.

Przy kilku zaznaczonych elementach karta daje przegląd: ile jest kroków, tranzycji, akcji i komentarzy (kliknij jedno z nich, aby zachować tylko te) oraz zaznaczenie jako drzewo w kolejności czytania, każdy krok z zaznaczonymi akcjami i tranzycjami pod nim (krok pokazany tylko dla nich jest kursywą). Kliknij wiersz, aby zaznaczyć tylko ten element; Ctrl+klik usuwa go z zaznaczenia.